Dag 4-II: Het hoogste punt bereikt

Deze dag zijn er zelfs twee berichten...

In het vorige bericht hebben we een behoorlijke hoeveelheid foto's geplaatst, dus dat gaan we nu niet nog eens doen. Maar natuurlijk willen we u ook graag met woorden op de hoogte houden van onze vorderingen.

Zoals we gisteren schreven, was het een grote opgaaf voor de staalploeg van Kees om de hoekspanten op maat en in de juiste hoek aan elkaar te lassen, maar we wisten toen natuurlijk al dat dat gewoon zou gaan lukken. Dus daarom hier toch wat foto's van het resultaat tot nog toe.

De eerste foto laat de situatie vanuit een hoogte van zo'n 7 meter boven de grond zien. De zware spant die diagonaal op de foto staat, komt vanuit de buitenste hoek van het pand. Deze hebben we eerst geplaatst door hem te ondersteunen door een houten steunpilaar met de exacte hoogte in de nok. Daarna zijn de twee korte spanten er, in dezelfde verticale hoek van het dak èn onder een hoek van 45 graden vanuit de hoekspant, tegenaan gelast. Ook liggen er inmiddels al twee gordingen op. De persoon in beeld is trouwens Jan Verhey.

De tweede foto geeft nog een goed beeld van het laswerk zelf, voor degenen die het nog nauwkeuriger willen zien, zoals Arie?? Kees heeft ons toevertrouwd dat de moeilijkste spant nog gemaakt moet worden: die van de kil (binnenbocht) van het dak, compleet met een bakgoot voor de hemelwaterafvoer.

Op de achtergrond van deze foto ziet men van bovenaf op de ruimte van de douches en toiletten die geplaatst zullen worden.


Ook de derde foto is vanaf dezelfde positie genomen, maar dan de andere kant uit. Zoals te zien, is het metselwerk al voor het grootste gedeelte klaar, en is zelfs op de meeste lengtes muur inmiddels een betonnen balk gegoten. Ook staat een flink deel van de dakspanten en gordingen inmiddels in de rode menie.

Voor degenen die na alle foto's en berichten toch nog steeds niet weten hoe groot het nu eigenlijk is: de lengte van de ruimte die op de derde foto wordt getoond, is iets meer dan 25 meter. De overspanning van het dak is zo'n 10 meter. We praten dus over een totale oppervlakte van zo'n 350 tot 400 m2, omdat het gebouw ook nog eens L-vormig is: om de hoek (het gedeelte zichtbaar op foto 2) is er nog eens 20 meter lengte. (N.B. deze getallen kloppen vast niet helemaal, dat komt doordat op het moment van schrijven er geen personen aanwezig zijn die dit zo kunnen opnoemen...)

Morgen zullen we meer foto's plaatsen van het metselwerk en de prachtige hardhouten raamkozijnen met siertralies.

Verder kunnen we u tot ons genoegen melden dat inmiddels het hoogste punt van het gebouw is bereikt, en voor deze gelegenheid hebben we een mooie oranje vlag van één van onze sponsors opgehangen. De foto hiervan zullen we ook morgen plaatsen.

Als laatste verdient nog de vermelding dat we hebben gemerkt dat we wel echt in een ontwikkelingsland zitten: rond 11.00 vanochtend was er gewoon ineens geen electriciteit meer. Lassen, slijpen, zagen, boren, accu's laden, water pompen en drinkwater koelen lukte dus niet meer. Gelukkig zijn we zelfs op deze tegenslag berekend: terwijl we wachten op twee aggregaten, gaan we gewoon verder met het metselen, verven, stenen sjouwen en beton gieten. De aggregaten werden snel gebracht en in werking gesteld, tot om 14.30 (3.5 uur later) ineens ons testlampje weer brandde.

Zoals u dus ziet, is dit team ruimschoots opgewassen tegen alle problemen die zich bij zo'n project voordoen, en hebben we goede hoop dat we komende maandag kunnen beginnen met het leggen van de dakplaten. Deze worden overigens ook pas maandag aangeleverd, i.v.m. diefstalgevaar van zulke dure materialen die een weekend voor het grijpen liggen. Natuurlijk wordt onze bouwplaats 's nachts bewaakt, maar we willen de katten hier natuurlijk niet op het spek binden.

Verder zal maandag begonnen worden met het timmerwerk van alle tussenwanden, die vanaf de hoogte die nu reeds zichtbaar is op de foto's, moeten worden opgetrokken tot tegen het dak. Hiervoor heeft Henk prachtig hardhout kunnen kopen (er was een storm geweest waardoor bomen die normaal worden geexporteerd, nu in de binnenlandse handel terecht zijn gekomen), dus John en Gerald en de anderen zien hier al naar uit.

We zijn hier in de eerste plaats gekomen om te werken, dus daarom hebben we vanmiddag tégen onze plannen in toch allemaal doorgewerkt, en hebben we het plaatselijke natuurzwembad van Tipitapa niet met een bezoek kunnen vereren. Dit tot ongenoegen van onze vrouwen Mieke, Martha en Nathalie, die vinden dat we als mannen wel heel erg veel aan ons werk denken. Hiervan hebben we nu geleerd dat wanneer we vrijaf nemen, dit dan maar gewoon een hele dag moet zijn. Daarom hebben we besloten om komende zaterdag de gehele dag met een grote bus naar het strand te gaan om daar lekker van de zee en de zon en de palmbomen te genieten.

Daarover zullen we u zeker nog meer vertellen als het zover is.