Dag 1 op de bouw

Om half zes is het dan zover: we mogen ons bed uit, om op weg te gaan naar onze eerste werkdag! We hebben afgesproken om 06.00 te gaan rijden, en we verzamelen bij Henk thuis.

Als we daar zijn aangekomen, krijgen we van Henk eerst een korte instructie wat we kunnen verwachten op de bouw (mensen die misschien wat minder hard werken dan wij; of mensen die dronken of verslaafd aan het werk zijn?), en wat er van ons verwacht wordt: toch maar geduldig zijn en proberen het beste in deze mensen naar boven te halen.

De opstartfase van dag 1 neemt ongeveer de gehele morgen in beslag. Het metselwerk kan gelukkig snel beginnen, wanneer eenmaal de cementmolen draait en onze Nicaraguense collega's weten waar ze de stenen en de kuipen neer moeten zetten. Wat betreft de pilaren, spanten (werk van Kees en Derrick) en het elektra (werk van Peter) zijn er echter wat meer onduidelijkheden en vragen, die pas worden beantwoord wanneer we allemaal ter plaatse even goed met Henk hebben kunnen doorpraten.

Daarna gaat alles behoorlijk 'rapido' (= snel): rond het middaguur staat de eerste dakspant al bovenop de reeds aanwezige pilaren, en aan het einde van de dag is rondom vrijwel al het metselwerk 1 meter hoog (45 meters lengte), en reeds ingegoten met een betonnen balk erbovenop. Dat betekent dat we morgen verder kunnen gaan op het gegoten beton, met metselen en met het plaatsen van de raamkozijnen.

We gebruiken ons ontbijt en de lunch in een aparte ruimte bij de Iglesia Reformada (de kerk) van Tipitapa, een plekje waar we als groep eventjes kunnen uitblazen en waar we door onze dames uitstekend verzorgd worden.

De dames zorgen er tijdens het werk ook voor dat we allemaal genoeg vocht binnenkrijgen (iets wat we zelf in de snelheid gemakkelijk vergeten), dat we onze huid insmeren met zonnebrandolie (want vandaag scheen de zon wel, zondag niet), en verder houden ze zich bezig met het voorbereiden van de maaltijden d.m.v. boodschappen doen (zelfstandig een taxi naar de stad pakken en daarvoor 20 minuten in de zon staan branden!).

Niet voor ons allemaal loopt het even lekker: Jan Poot moet zich helaas 's middags ziekmelden wegens verschijnselen die lijken op een zonnesteek. Hij heeft last van koude rillingen terwijl het buiten gewoon 35 graden is. Na de middag liggend in de schaduw te hebben doorgebracht, voelt hij zich alweer een stuk beter.

En ook met één van onze nicaraguense vrienden loopt het wat minder goed: hij krijgt tijdens slijpwerkzaamheden een splinter in zijn oog, die toch voor wat schade zorgt, en hem heel veel pijn veroorzaakt. Een bezoek aan de dokter wijst echter uit dat er alleen een oppervlakkige beschadiging is aan zijn oog.

Aan het einde van de dag nemen we nog wat spullen mee naar huis want Kees heeft nog niet genoeg gelast: we moeten schragen hebben om morgen op hoogte verder te kunnen metselen. Van een mooie stalen pijp van 5 cm doorsnede en wat betonijzer maken we prachtige schragen die de volgende keer zeker nog in beeld zullen komen.

Gelukkig lukt het deze keer beter om foto's te uploaden!